غم پنهانی
سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم کم و بیش
چون آیینه خوکرده به حیرانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی
من محرم راز دل طوفانی خویشم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم
از شوق شکر خند لبش جان نسپردم
شرمنده جانان ز گرانجانی خویشم
بشکستهتر از خویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
هرچند”امین”بسته دنیا ، نیم اما
دلبسته یاران خراسانی خویشم
سروده ای از مقام معظم رهبری حضرت آیتالله خامنهای(مدّظلّهالعالی)
مهر ۲۲م, ۱۳۹۰ at ۱۱:۳۸
بسیار زیباست